Heinz Winkler 3* Bayern 8,8

Ledoyen 3* Parijs 9,0

Ledoyen is een van de oudste restaurants van Parijs en heeft al decenia 3 sterren. Het restaurant is een statig pand vlakbij de Arc du Triumphe. Cristian Lsquer is de chef kok die klassiek kookt maar ook culinaire grapjes uithaalt. Het is interieur is zoals je ziet erg klassiek. Wat je niet op de foto ziet is de kaarsverlichting die het restaurant nog veel sfeervoller dan dat er het nu al uitziet.
Die witte amuse is mozarella on a spoon al la Adria (El Bulli). Als je het op je tong legt spat het uit elkaar en proef je een heerlijk intense mozarella smaak.



Het is eerste gerecht was het lekkerste langoustine gerecht dat ik in jaren gegeten heb. Het zijn 2 bereidingen van langoustine: een langoustine is een soort krokante bol geworden en de ander zit nog in zijn schaal en word vergezeld van een mayonaise die het hele gerecht naar het allerhoogste niveau brengt. Het gerecht is subtiel en verfijnd maar de smaken zijn ongeevenaard! 10/10
Tarbot met wintertruffel en een mouse van aardappelen. Tarbot is perfect gegaard. Jammer dat het alleen niet hoog op smaak is.De truffel voegt verder weinig aan het gerecht toe. 8,0/10
Dit gerecht is samen met de eend van Le Bristol het beste wat ik ooit gegeten heb. De kalfshartzwezerik is gelakt, krokant en het vlees ontzettend zacht en smaakt anders dan alle andere zwerzerik die ik tot dan toe gegeten had. De zwezerik is ook heerlijk gekruid en de dopertwten mouseline maakt het alleen nog maar beter. Ik ben sprakeloos. 10/10



De desserts kwamen in 4 verschillende gangen en waren allemaal erg bijzonder. Heel licht en subtiel van smaak. De creativiteit kan ik erg waarderen. 8,5/10

Ledoyen is klassiek genieten in een klassieke ambiance. De sfeer ademt nostalgie uit en de bediening was tot een uur voor tijd, perfect! Over het eten hoef het niet meer te hebben. Ik wil snel weer naar Ledoyen heen!

Eten 9,1 (x3)

Sfeer 8,5

bediening 9

Totaalcijfer 9,0

Spago 2* Los Angeles

Een klein gedeelte van het interieur.

Ik had net een vlucht van 11 uur achter de rug en wilde nog net voor het slapen gaan een goed restaurant meepakken. Het werd Wolgang puck's restaurant Spago. Het visite kaartje van de beroemdste kok van de VS. Deze man heeft overal in het land restaurants, pizzacorners en fast food corners. Hij is ook o.a. de cateraar van de oscar uitreiking en heeft in veel film en televisie series zijn gezicht laten zien. Niet slecht voor iemand die vanuit Oostenrijk emigreerde naar de VS!

Toen ik het restaurant binnenliep was er sprake van een vergissing. Ik dacht dat ik de verkeerde tent binnenliep omdat het waanzinnig groot was en het op een van de Valk eetzaal zaal leek en ook die charmes had. Dit bleek het juiste te zijn. 350 couverts en het decor was pure kitch. Dit restaurant was duidelijk het centrum van Beverly Hills (het zit ook om de hoek bij de Rodeo Drive), overal zaten mooie vrouwen inclusief de bijhorende borsten (siliconen), oude mafiamaatjes en beroemdheden. Mijn tafel was ook niets voor niets helemaal achteraf dichtbij de keuken. Mijn verwachtingen van het eten waren in ieder geval getemperd.

Ik bestelde als voorgerecht ravioli gevuld met zoete mais en mascarpone. Wat ik kreeg was een simpel bord met wat ravioli erop. Zo gewoon als het er uit zag zo lekker als dat het was. De smaak was licht zoet met een typische kaassmaak. Ik kon het gerecht heel erg waarderen.

Als hoofdgerecht had ik gegclaceerde big eye tonijn met aubergine, tomaten, gemarineerde pepers, kappertjes, balsamico, zwarte olijven puree en 'salsa verde'. Je zou denken dat je door al het geweld van smaken gedesorienteerd zou raken maar het tegendeel was waar. De tonijn was perfect gegrild en in combinatie met al die smaken werd het echt een smaaksensatie. Door al die smaken is het moeilijk te beschrijven wat je proeft maar wat er vooral uitkwam waren die zwarte olijven en tomaten. Dit gerecht is het meest indrukwekkende tonijn hoofdgerecht wat ik ooit gegeten heb. 

Ik was te vol (!) om een dessert te nemen en betaalde zo snel mogelijk en lag heel snel in bed en had een woelige nacht door de jet lag. Mijn mening over dit bijzondere restaurant was niet helemaal duidelijk.

Bijna 2 weken later, 5 uur voordat ik weer met het vliegtuig weer naar Amsterdam moest beloten mijn reisgenoot en ik om nog even een lunch te pakken bij Spago. 

Ik koos weer voor de zoete mais/mascarpone ravioli en mijn reisgenoot voor sashimi en tartaar van tonijn/Ahi. Mijn ravioli proefde heel vertrouwd en was weer verukkelijk. De sashimi en tartaar van Ahi tonijn was zeer hoog op smaak en was vooral fijn. Verder niet heel bijzonder. Als hoofgerecht hadden we een kreeft sandwich. Het was een heerlijke sandwich maar omdat het zo groot was, was het moeilijk om het op te eten. 

Vlak voordat we klaar waren kwam Wolfgang Puck aan onze tafel. Wij dachten dat hij een kort cliche gesprek met ons wilde beginnen maar hij knoopte een oprecht gesprek aan wat vooral over voetbal (Ajax, EK dat in Oostenrijk gehouden werd) ging maar wel amusant was. Wolfgang kwam op mij over als een warme man en maakte in het korte wel indruk op mij. Intrigerende man.

Dit restaurant ga ik geen cijfer geven. Het is in geen enkel opzicht te vergelijken met andere restaurants waar ik geweest ben. Wie ben ik dan om dit restaurant te beoordelen? Wat wel blijft is een bijzondere herinnering.

Le Bristol Parijs 2* 8,6

Restaurant Le Bristol is een van mijn favoriete restaurants. Het is onderdeel van hotel Le Bristol dat zeer gerennomeerd en meer dan 100 jaar oud is. De laatste keer dat ik er geweest was, was alweer 3 jaar geleden. Sindsdien heb ik vaak aan het restaurant terug gedacht. Mijn enthousiasme was dan ook groot toen ik er 3 maanden geleden weer naar toe ging.

De keuken word geleid door Erick Frechon. Een Fransman die zeer klassiek kookt maar er toch ook zijn eigen draai aan het eten geeft. Zijn gerechten zijn hoog op smaak en erg verfijnd. Hij heeft al een lange tijd 2 sterren maar Michelin heeft hem ook op shortlist staan voor de 3 sterren. Ik hoop dat die eer hem snel toekomt!Dit zijn de amuses. Die witte bol is van blauwfin tonijn met limoen. Een kleine smaak explosie! Die andere amuses waren niet bijzonder en ik weet ook niet meer wat die waren.

Het eerste gerecht was een maki van  langoustine in gesmolten ganzenlever. Net als die tonijn amuse een kleine smaak explosie maar ook net zo klein. Jammer want ik had graag meer gelust. Maar goed, wat Frechon met die langoustine gedaan heeft weet ik niet, maar het was wel heel bijzonder. 8,5/10
Carbonara van Russisch ui, wintertruffel, Parmezaan en ham. Ook dit was een heerlijk gerecht. Door de grote hoeveelheid truffel was het erg aards en dat werd versterkt door de bijzondere uien en de ham. Een erg mooi en heerlijk gerecht. 8,75/10
Tarbot met pata negra. Lekker gerecht maar zoals veel vis gerechten,  vlak van smaak. 8/10 

En dit nou een van de beste hoofdgerechten die ik ken. Eend uit de Bresse begeleid door sinasappel. Een zeer klassiek gerecht maar tot in de perfectie bereid. Het vlees is zo zacht dat het smelt op je tong. Het velletje van de eend is perfect krokant en zeer goed op smaak dankzij heerlijke kruiden. En in combinatie met de perfect bereidde sinasappel wordt het er alleen nog maar mooier op. 3 jaar geleden betoverde deze eend mij al en ook dit keer was hij weer als vanouds. Ik droom nu al weer van de volgende eend. 10/10 
Mousse van munster kaas met peer. Wederom een heerlijk gerecht! 8,5

Desserts stonden in het teken van aarbei. Erg lekker. Vooral de bos aardbeien uit Italie. 8/10

Le bristol maakte de verwachtingen ook dit keer volledig waar. De eend alleen al was de reis hiernaartoe al waard. De zwarte brigade is in grote getale aanwezig en zorgd ervoor dat je helemaal niets tekort komt. De snelheid was wel erg hoog. Binnen 2 uur stonden we buiten. Als je zoveel betaalt verwacht je wel dat je de hele avond kunt tafelen. De volgende keer zal ik het zeggen en hopelijk gaat het dan beter.

 

Eten 8,6

Sfeer 8,5

Bediening 8,5

Eindcijfer 8,6  Dik 2 sterren waard en wat mij betreft mogen ze die derde ook wel krijgen!

Aqua San Francisco 2* 7,8

Dit fijne restaurant ligt vlakbij bij een van de grootste verkeersaders van San Francisco. Dit restaurant is gespecialiseerd in vis en schaal en schelp dieren. Het is voor Europese begrippen groot met 200 couverts maar naarmate de avond vorderd merk je er steeds minder van. De chef is Laurent Manrique, een fransman die bijne zijn gehele leven in Frankrijk woonde en werkte in de top van Frankrijk ( Taillevent). 

Mijn reisgenoot en ik kiezen a la carte een 4 gangen menu.

Ik begin met Langoustines, kaviaar uit californie, en met limoen gemarineerde tartaar van zeebaars. Het zilte van de kaviaar combineerd utstekend met de vissige langoustines en de frisse bereiding van de zeebaars. Een erg lekker gerecht. 8/10

Mijn reisgenoot kiest voor tartaar van tonijn (blauwfin). Hij krijgt het gepresenteerd als een klassieke steak tartare (zie foto hieronder) en word aan tafel aangemaakt met Marrokaanse kruiden.Het geheel is bijzonder hoog op smaak en smaakt fantastisch. Die kruiden maken er iets heel avontuurlijks van! 9/10

Als tweede gerecht hebben we allebei met kersen gecarameliseerde ganzenlever begeleid door suikerbrood. Heerlijk gerecht. 8,5

Als hoofdgerecht hebben we kreeft met wintertruffel, begeleid door een zoete aardappelpuree. Als je het op je bord ziet twijfel je een beetje maar zodra je van alle drie de elementen een combinatie maakt smaakt het overweldigend! Het aardse  van de aardappelen en truffel in combinatie met de kreeft is heel mooi gevonden. 9/10

Dessert is een niemanddalletje; een bol van pistache met wat ijs. Niet boeiend 7/10

Bediening was gejaagd en gaf ons een verkeerd wijn advies. 

Eten 8,3/10 (telt 3x)

Bediening 7/10 

Sfeer 7/10

Totaalcijfer is een 7,8. De 2 Michelin sterren meer dan waard!

Pierre Gagnaire Parijs 3* 9,25

Hier voorlopig de foto's van drie sterren restaurant Pierre Gagnaire

L'Astrance Parijs 3* 9,1

Dit gerecht had eigenlijk onder het John Dory gerecht gemoeten maar dat lukte niet dus doe ik het maar hier. Dit is Dover tong met een witte en een groene asperge en grapefruit. Zoals je ziet is de foto een fractie te laat genomen. Het gerecht was heerlijk. Heel aards maar door de bittere smaak van de grapefruit toch wel avontuurlijk. Net iets minder dan de toppers maar nog steeds goed voor 9/10



Dit was het eerste echte gerecht. Wat je ziet is een stuk 'taart' met niks anders dan Parijse champions (rauw) en boterzachte ganzenlever.De poeder op de champions is van cepes. Ernaast ligt een saus van citroen. In het begin kijk je verward naar het gerecht en als je het proeft smaakt het in de eerste paar happen naar naar niks. Maar dan! De smaak ontwikkeld zich en wat je dan proeft is moeilijk te beschrijven maar de smaak is goddelijk. Dit gerecht is met geen enkel ander gerecht in elk ander top restaurant te vergelijken! 10/10
Het tweede gerecht zag er uit als een simpele bouillon met een langoustine in het midden maar het tegendeel was waar. De bouillon was zeer geconcentreerd en had een fantastische smaak van langoustine. De voorjaarsgroenten en kruiden die in de bouillon zaten waren ook zo subtiel en verfijnd van smaak dat dit alles een fantastisch geheel vormde. Je bent haast geneigd dan nog de langoustine te vergeten maar ook dit was perfect gegaard en had een langoustine smaak die zo puur was dat je echt op de zee waande. Perfectie! 10/10

Het derde gerecht was een perfect gebakken stuk John Dory. Ernaast ligt een saus van mango en papaya. Ook is er een ratatouile van voorjaars groenten en 2 soorten ui. Erg lekker en verfijnd. 8/10
Een gepocheerd ei met daarop poeder van cepes, cepes (eekhoorntjesbrood) en een saus van moriles. Zodra het eigeel eruit stroomde en vermengd werd met de rest, versmolt het tot een hele aardse smaak. Veel sterren restaurants gebruiken truffels om dit effect te bereiken. L'Astrance doet dit zonder truffels en weet het effect zelfs te versterken. Hulde! 9/10
Dit ogenschijnlijke simpele gerecht was ook weer een knaller. Wat je ziet zijn baby dopertwen, saus van tomaat en chorizo. De doperwten waren perfect 'al dente' gekookt. Je hoefde het maar hel zachtjes op je tong te leggen en ze knapten al uit elkaar. Doperwten worden zeer onderschat maar als het zo gedaan is als nu is het waanzinnig lekker! De combinatie met de tomaten en chorizo maakte het gerecht tot een subliem gerecht. 10/10 
Dit gerecht 'veal' kon mij niet echt bekoren. Het vlees was goed gegaard maar had niet heel veel smaak. De groenten die ernaast lagen konden de smaak ook niet naar een hoger niveau brengen. Goed maar door de perfectie van de anderen gerechten niet heel bijzonder. 7,5/10
Van dit gerecht moesten we achteraf raden wat het was. Het was custard met kaas maar zeker weten doe ik het niet omdat ze een beetje vaag over dit gerecht waren.Het was wel erg lekker en apart. 8,5/10
Fantastische sorbet van rode pepers. Het was zeer verfrissend en het stelde mij in staat om weer trek te krijgen in de desserts.
Sabayon van rood fruit. Het wordt eentonig maar het was subliem.
Wat dit was weet ik niet meer, maar was ook weer subliem!
Idem
Wat er precies in zat weet ik niet, maar deze vond ik niet zo. De andere gerechten waren van zulk hoog niveau dat ik het nagerecht als geheel 10/10 geef. Wat zo bijzonder is dat het allemaal zo licht was met frisse smaken zonder dat het too much was. Ik denk dat mijn all time favorite desserts zijn. Ik droom er nu nog steeds over.
Een perfecte afsluiter van een perfecte lunch! Heerlijk fris en heel veel smaak. Vooral de zeer zeldzame bos-aarbeien uit italie waren bijzonder om te eten. Het is niet zo zoet als een normale aardbei, maar is veel subtieler en fijner kwa smaak.
Dit is het kleine interieur van L'astrance. Het is niet veel groter dan wat je op deze foto ziet. Je hebt nog wel een vide met daarop 2 tafels maar eiegenlijk heb je er geen erg in dat daar ook nog mensen zitten. Al met al een 'schokkend' interieur voor een drie sterren restaurant maar het stelt je wel in staat om puur van het eten te genieten zonder de decadente poespas die je in andere 3 sterren restaurants wel tegenkomt. 

9,1